Dovendonderdag
11 mrt. 2011
🇯🇴
vanuit Jordanië
Met de taxi van douaar (rotonde) Ashrafiyya (de wijk van Amman waar in wij wonen) naar het Dovencultuurcentrum (DCC) gereden. Het rijgedrag is hier behoorlijk indrukwekkend. Op een tweebaansweg rijden ze gerust met z’n drieën naast elkaar. Als de rechter dan af moet slaan naar links, snijden ze elkaar af met veel getoeter tot gevolg. Vanmiddag zagen we een supermarktmedewerker met een enorm lange rij winkelwagentjes vlak langs auto’s gaan. In het begin dachten we nog: die heeft dat vaker gedaan! Maar het moest een keer fout gaan; de voorste wagentjes schoten naar voren tegen een auto met daarin een automobilist aan. Dikke deuk in de auto!Tot onze verbazing stapte de man rustig uit de auto, bekeek de deuk, keek de dader strak aan en stapte weer in de auto! Het is ook elke keer weer een verrassing wat voor soort taxichauffeur je treft. Deze ochtend hadden we een hippe jonge Arabier die ons wel interessant vond en nadat hij uit ons getrokken had dat we Nederlands waren beweerde dat hij uit Duitsland kwam. Yeh, sure! Hij zat voordurend in z’n dashboardkastje te graaien (‘please, let op de weg!’) naar cassettebandjes met in het Arabisch ‘Michael Jackson’ erop. Hij dacht dat wij Westerse meiden wel van MJ zouden houden en zette daarom dat bandje KEIHARD aan! We waren al doof voordat we aankwamen bij het DCC! De middag op het DCC was heel leuk. We hebben onze ‘collega’s’ daar ontmoet, waaronder één dove meid van 22 jaar. Wonderwel begrepen we elkaar goed, als we maar zo visueel mogelijk ‘uitbeelden’ wat we bedoelden. Goeie oefening voor mij (Laura). De komende donderdagmiddagen (meidenmiddagen) zijn we in het DCC te vinden , waar we gaan handwerken, aerobicsen en waar Laura zal gaan vertellen over de Nederlandse Dovencultuur. Omdat het regende en het hier de gewoonte is om dan maar lekker thuis te blijven (zo vaak regent het hier natuurlijk ook niet), kwam er maar één doof meisje opdagen. We waren dus vroeg klaar in het DCC. Lekker nog even thuis zitten lezen bij de gaskachel. Dick en Wendy kwamen ons later die middag ophalen om samen een kipshoarma te gaan eten, wat gezellig was. Daarna hebben ze ons afgezet bij de enorme jeugdgroep van Risja en Hanna. Heel leuk om wat jeugd van hun en ook een aantal van onze leeftijd te ontmoeten!’s Avonds een taxi terug genomen. We dachten nog wel genoeg geld te hebben, maar toen we dat eens even gingen checken, kwamen we op 3 dinar en 40 cent uit…Net genoeg voor de weg terug? We konden in die buurt ook nergens pinnen en groot geld zouden ze in een taxi ook niet accepteren Toch maar in de taxi gestapt. Als de meter over 3 dinar 40 zou lopen, zouden we gewoon uitstappen en de rest van de weg gaan lopen (liever niet om 21.30 uur, maar ja…). Je begrijpt: wij zaten de hele weg op de meter te kijken of we al op het raam moesten tikken (het teken dat je wil uitstappen). We konden ons geluk niet op toen bij douaar Ashrafiyya de meter stopte op 3 dinar 30! Háhá, wat een blogverhaal!
Reacties
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!