Spanje als besluit
16 mei 2011
🇮🇱
vanuit Israël
'We gaan meteen naar Barcelona, want we moeten hier weg..
We nemen Spanje als besluit
en laten schepen achter
We gaan er stiekem tussenuit
Vliegen weg naar een nieuw begin!'
Wow, over stoer zijn gesproken! Wat kan er stoerder zijn dan naar het vliegveld gaan en dan maar zien waar je ticket heen gaat?
Wij vermoedden dat dit wel ultiem stoer-zijn moet zijn.
Zeker als je door verschillende stewards en stewardessen van het kastje naar de muur wordt gestuurd, 'last minutes? op de 2nd floor'. 'Last minutes? We hebben wel wat, maar dan zijn ze extra duur, je kunt het op de third floor vragen?'
'Told you, 2nd floor..!' Maar Marlies en ik gaven natuurlijk niet op, uiteindelijk kregen we door een aardige stewardes een plekje in een vliegtuig richting.. Barcelona!
Vol spanning zitten we nu al ongeveer 9 uur op het vliegveld en hebben nog 4 uur te gaan voor we kunnen inchecken, maar dan hebben we ook wat! Barcelona... een hele andere wereld. Maar we hebben er ook veel zin in.
Afgelopen week zijn we nog een keer door Israël getrokken met de ouders van Marlies (Bedankt Peter en Saskia! Jullie zijn geweldig), wat heel erg interessant was. We hebben alles nog eens extra goed kunnen bekijken en leuke mensen ontmoet, zoals Bruce.
Bruce.. de vrij stevige Amerikaanse man die voor onze ogen de Dode Zee zou bedrijven. Hij probeerde, vriendelijk dat hij is, tegelijk een onbekende vrouw te leren drijven. Jullie begrijpen vast al dat het uiteindelijk uitmondde in een reddingsactie om Bruce te redden. Van alle kanten kwamen ze hem helpen. Zo redde een Engelsman zijn waterschoen 'he Bruce, got your shoe man' en Marlies bracht hem wat water om zijn ogen schoon te spoelen.
Gisteravond kwamen we met z'n vieren aan in Nes Ammim, waar we helaas geen tijd hadden om afscheid te nemen van onze fijne nieuwe tafeltennis vrienden van Nes Ammim. De mannen en jongens, die Marlies en mij tot een nog hoger level van tafeltennis brachten. Tenminste mij, Marlies heeft gewoon voornamelijk iedereen verslagen. Bedankt mannen!
Uitgezwaaid door Mirjam en Marlies vertrokken we naar Tel Aviv, Ben Gurion.
En nu tikken heerlijk onze laatste minuten langzaam weg en kijken we uit naar een heerlijk weekje Barcelona en nog iets anders erbij..?
Met ons weet je het maar nooit.
We nemen Spanje als besluit
en laten schepen achter
We gaan er stiekem tussenuit
Vliegen weg naar een nieuw begin!'
Wow, over stoer zijn gesproken! Wat kan er stoerder zijn dan naar het vliegveld gaan en dan maar zien waar je ticket heen gaat?
Wij vermoedden dat dit wel ultiem stoer-zijn moet zijn.
Zeker als je door verschillende stewards en stewardessen van het kastje naar de muur wordt gestuurd, 'last minutes? op de 2nd floor'. 'Last minutes? We hebben wel wat, maar dan zijn ze extra duur, je kunt het op de third floor vragen?'
'Told you, 2nd floor..!' Maar Marlies en ik gaven natuurlijk niet op, uiteindelijk kregen we door een aardige stewardes een plekje in een vliegtuig richting.. Barcelona!
Vol spanning zitten we nu al ongeveer 9 uur op het vliegveld en hebben nog 4 uur te gaan voor we kunnen inchecken, maar dan hebben we ook wat! Barcelona... een hele andere wereld. Maar we hebben er ook veel zin in.
Afgelopen week zijn we nog een keer door Israël getrokken met de ouders van Marlies (Bedankt Peter en Saskia! Jullie zijn geweldig), wat heel erg interessant was. We hebben alles nog eens extra goed kunnen bekijken en leuke mensen ontmoet, zoals Bruce.
Bruce.. de vrij stevige Amerikaanse man die voor onze ogen de Dode Zee zou bedrijven. Hij probeerde, vriendelijk dat hij is, tegelijk een onbekende vrouw te leren drijven. Jullie begrijpen vast al dat het uiteindelijk uitmondde in een reddingsactie om Bruce te redden. Van alle kanten kwamen ze hem helpen. Zo redde een Engelsman zijn waterschoen 'he Bruce, got your shoe man' en Marlies bracht hem wat water om zijn ogen schoon te spoelen.
Gisteravond kwamen we met z'n vieren aan in Nes Ammim, waar we helaas geen tijd hadden om afscheid te nemen van onze fijne nieuwe tafeltennis vrienden van Nes Ammim. De mannen en jongens, die Marlies en mij tot een nog hoger level van tafeltennis brachten. Tenminste mij, Marlies heeft gewoon voornamelijk iedereen verslagen. Bedankt mannen!
Uitgezwaaid door Mirjam en Marlies vertrokken we naar Tel Aviv, Ben Gurion.
En nu tikken heerlijk onze laatste minuten langzaam weg en kijken we uit naar een heerlijk weekje Barcelona en nog iets anders erbij..?
Met ons weet je het maar nooit.
Reacties
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!