Weekend zonder end
21 mrt. 2011
🇯🇴
vanuit Jordanië
Goedendag!
Hier een korte samenvatting van ons enerverende weekend.
Donderdagavond gingen we op weg naar de Youthgroup. We hadden een erg aardige iets oudere taxichauffeur. Na verloop van tijd schakelde hij speciaal voor ons over op een Engelse song zender. Na veel Arabisch gebrabbel, was dit voor ons echt heerlijk; uit volle borst zongen we natuurlijk mee.
Na de youthgroup, waren we van plan zo spoedig mogelijk ons bed te bereiken, maar net voordat we onze poort zagen, stond daar onze buurjongen met een aantal anderen die ons vroegen of we nog even bij hun barbeque kwamen zitten. Dat vonden we wel even leuk en zeiden we tegen elkaar dat we 5 minuutjes bleven, later bleek dat het een barbeque was van alle mensen uit ons huis. Dé kans om nog meer mensen te leren kennen, ideaal! Nu kennen we bovendien weer een aantal nieuwe Arabische woorden en salades.
Voor vrijdag had Reem (collega van Dick) ons gevraagd om met haar vriendengroep te barbecueën in iets dat 'Greenfield' zou heten. Het was een groenere plek met veel bomen, kleine vliegjes, badmintonners, barbecues en waterpijpen. Daarna gingen we met deze groep naar de Dead Sea panorama, prachtig. De eerste keer dat we de Dode Zee zagen. We hebben erg veel foto's gemaakt.
Zaterdagochtend zouden we om 8:00 vertrekken met Hanna's klas richting Azraq. Met een bus vol +- 13 jarigen, de teacher Julia, haar zoon en wij
gingen we op weg. In Azraq (wetlands) zouden we op zoek gaan naar vogels met onze binocles.
Het was ontzettend grappig om in Azraq rond te lopen op zoek naar vogels. Niet eens zo zeer omdat de plek zo bijzonder was, of omdat we zulke mooie vogels zagen, maar vooral door de gezellige klas, en de ontzettend enthousiaste teacher en haar fantasievolle zoon Hanna. De teacher was overal te vinden waar een vogel was. In no time had ze de goede bladzijde gevonden waar de vogel op papier stond.
Hanna vertelde ons ondertussen over zijn imaginaire boek die hij aan het schrijven was over werkelijk alles wat we tegenkwamen: hoe het kwam dat de bomen zwart zijn (ze willen in de zomer niet opvallen), hoe kleine waterbuffalo'tjes geboren werden uit de grond e.d.
Totdat we oog in oog stonden met de waterbuffel, toen waren Marlies en ik helemaal onder de indruk. Volgens Hanna zou het nog indrukwekkender zijn als er op de waterbuffel een vogel te zien zou zijn. (zeker!)
Om 14:00 waren we weer terug in Amman.
Marlies en ik hebben voor het eerst een echte buurtwandeling gemaakt en ontdekt dat er een bookshop en een falafelzaak om de hoek zitten. We hebben ook een kado'tje voor Dick gekocht omdat hij donderdag jarig was!
Op zaterdagavond gingen we naar de kerk.
En dan zondag (gisteren) gingen we naar de Dode zee met Willy en de kinderen. We hebben voor het eerst het zoute water aangeraakt, ingesmeerd met modder en gedreven. Je kon bovendien de overkant goed zien!
Daarna gingen we naar een Wadi tussen hoge bergen in. Willy, Marlies en Elja zouden een vuurtje aansteken om de kip op te warmen die we later zouden eten. Laura, Risja, Hanna, Jiska en ik zouden het rivierstroompje volgen naar de warm-water-bron. Dit was zo prachtig! Verbazingwekkend; nog nooit zoiets moois gezien: Het water wordt stroomopwaarts steeds heter, en om je heen zie je allemaal kleurstenen en hoge bergen met heel veel palmbomen, groen, kleine watervallen e.d. Zoiets verwacht je alleen in films. Na een half uur lopen werd het een beetje donker, dus toen gingen we terug. Toen we terugkwamen stond de kip met warm pitabrood al op ons te wachten onder een sterrenhemel.. je begrijpt; de dag van ons leven!
Hier een korte samenvatting van ons enerverende weekend.
Donderdagavond gingen we op weg naar de Youthgroup. We hadden een erg aardige iets oudere taxichauffeur. Na verloop van tijd schakelde hij speciaal voor ons over op een Engelse song zender. Na veel Arabisch gebrabbel, was dit voor ons echt heerlijk; uit volle borst zongen we natuurlijk mee.
Na de youthgroup, waren we van plan zo spoedig mogelijk ons bed te bereiken, maar net voordat we onze poort zagen, stond daar onze buurjongen met een aantal anderen die ons vroegen of we nog even bij hun barbeque kwamen zitten. Dat vonden we wel even leuk en zeiden we tegen elkaar dat we 5 minuutjes bleven, later bleek dat het een barbeque was van alle mensen uit ons huis. Dé kans om nog meer mensen te leren kennen, ideaal! Nu kennen we bovendien weer een aantal nieuwe Arabische woorden en salades.
Voor vrijdag had Reem (collega van Dick) ons gevraagd om met haar vriendengroep te barbecueën in iets dat 'Greenfield' zou heten. Het was een groenere plek met veel bomen, kleine vliegjes, badmintonners, barbecues en waterpijpen. Daarna gingen we met deze groep naar de Dead Sea panorama, prachtig. De eerste keer dat we de Dode Zee zagen. We hebben erg veel foto's gemaakt.
Zaterdagochtend zouden we om 8:00 vertrekken met Hanna's klas richting Azraq. Met een bus vol +- 13 jarigen, de teacher Julia, haar zoon en wij
gingen we op weg. In Azraq (wetlands) zouden we op zoek gaan naar vogels met onze binocles.
Het was ontzettend grappig om in Azraq rond te lopen op zoek naar vogels. Niet eens zo zeer omdat de plek zo bijzonder was, of omdat we zulke mooie vogels zagen, maar vooral door de gezellige klas, en de ontzettend enthousiaste teacher en haar fantasievolle zoon Hanna. De teacher was overal te vinden waar een vogel was. In no time had ze de goede bladzijde gevonden waar de vogel op papier stond.
Hanna vertelde ons ondertussen over zijn imaginaire boek die hij aan het schrijven was over werkelijk alles wat we tegenkwamen: hoe het kwam dat de bomen zwart zijn (ze willen in de zomer niet opvallen), hoe kleine waterbuffalo'tjes geboren werden uit de grond e.d.
Totdat we oog in oog stonden met de waterbuffel, toen waren Marlies en ik helemaal onder de indruk. Volgens Hanna zou het nog indrukwekkender zijn als er op de waterbuffel een vogel te zien zou zijn. (zeker!)
Om 14:00 waren we weer terug in Amman.
Marlies en ik hebben voor het eerst een echte buurtwandeling gemaakt en ontdekt dat er een bookshop en een falafelzaak om de hoek zitten. We hebben ook een kado'tje voor Dick gekocht omdat hij donderdag jarig was!
Op zaterdagavond gingen we naar de kerk.
En dan zondag (gisteren) gingen we naar de Dode zee met Willy en de kinderen. We hebben voor het eerst het zoute water aangeraakt, ingesmeerd met modder en gedreven. Je kon bovendien de overkant goed zien!
Daarna gingen we naar een Wadi tussen hoge bergen in. Willy, Marlies en Elja zouden een vuurtje aansteken om de kip op te warmen die we later zouden eten. Laura, Risja, Hanna, Jiska en ik zouden het rivierstroompje volgen naar de warm-water-bron. Dit was zo prachtig! Verbazingwekkend; nog nooit zoiets moois gezien: Het water wordt stroomopwaarts steeds heter, en om je heen zie je allemaal kleurstenen en hoge bergen met heel veel palmbomen, groen, kleine watervallen e.d. Zoiets verwacht je alleen in films. Na een half uur lopen werd het een beetje donker, dus toen gingen we terug. Toen we terugkwamen stond de kip met warm pitabrood al op ons te wachten onder een sterrenhemel.. je begrijpt; de dag van ons leven!
Reacties
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!