Een leuke titel
14 apr. 2011
🇯🇴
vanuit Jordanië
Wadi Rum was schitterend, Aqaba was stekelig (Aliza heeft nog steeds wat zee-egel in haar teen), Petra indrukwekkend en Jerash Knights Tale-achtig, maar het fietsen naar Mount Nebo was toch echt het allerleukste ooit!
Alhoewel Dick onze verhalen maar meisjesachtig en overdreven vindt, is het toch echt een FEIT dat we hier heel erg genieten van al onze allerleukste dagen ooit. Want wat is er nou leuker dan fietsen?
Afgelopen zaterdagochtend verzamelden we ons voor de fietsenwinkel van Nader aan doewaar sabáá om van daaruit de veertig kilometer naar Mount Nebo te gaan mountainbiken. Voor ons Hollanders natuurlijk niks, maar fietsen is in Jordanië een zeldzaamheid en voor sommigen ook een buitengewone inspanning. Fietsen is hier alleen voor buitenlanders (of Egyptenaren), waardoor we onderweg door verschillende kindjes nagekeken en nageroepen werden. “Hello! How are you? I am hungry, and you?” – prachtig om de verbaasde reacties te zien wanneer Jordaniërs uit onze groep in het Arabisch antwoord gaven.
Hoewel het natuurlijk een streven was om aan het einde van onze tijd hier niet meer zo op te vallen als buitenlanders, hebben we die hoop maar laten varen – opvallen blijven we. Nog steeds trekken de blauwe ogen van Laura en Aliza erg veel bekijks en stiekem vinden ze dat best een beetje leuk..
Na de fietstocht zaterdag langs de snelweg en door GROENE velden (over de King’s Highway, de oudste handelsroute van het Midden-Oosten van Syrië tot Egypte) bereikten we bíjna de top van Mount Nebo, de plek waar volgens het Oude Testament Mozes het Beloofde Land heeft mogen aanschouwen. Hier hebben we gezellig gedanst, gekookt, thee gedronken, gelachen en genoten. Op de terugreis met de bus zijn we halverwege in Madaba uitgestapt om daar op bezoek te gaan bij Jareer, waarna we een tour hebben gehad door het leuke stadje dat bekend is om zijn mozaïeken – onder andere door de Map Church, waar de oudste bekende kaart van het Midden-Oosten te vinden is, in mozaïek.
Op de terugweg naar Amman zaten we bij een Amerikaanse toerist in de bus, die voor een week Jordanië bezocht had. Opeens waren wij de kenners en konden we onze wetenschap over Jordanië en onze stoere Arabische woorden aan hem leren. Voor de rest van een bus natuurlijk bijzonder vermakelijk, want het hoogtepunt bereikte toen een Jordaanse medereiziger een halve kilometer brood uit een plastic zakje haalde en die aan de Amerikaanse man aanbood > check de video (de tweede)!
Inmiddels zijn hier in Jordanië onze dagen van afscheid helaas al weer aangebroken.. Gisteren zijn we voor de laatste keer in het meidenweeshuis geweest, maar we al voetballend en kaartend afscheid hebben genomen. Vanmiddag wordt het de laatste middag in het DCC, met een Hollandse middag en een Jordaanse Maklube-maaltijd als afsluiting. Vanavond laatste keer naar de Youth Group, zondag voor de laatste keer naar onze lieve baby’s in het weeshuis (misschien smokkelen we er wel een paar mee) en maandag ons laatste dagje in het Family Centre, waarna we bij één van de vrouwen nog Mansaf gaan eten.
Gelukkig staat ons morgen eerst nog een bbq te wachten!
Alhoewel Dick onze verhalen maar meisjesachtig en overdreven vindt, is het toch echt een FEIT dat we hier heel erg genieten van al onze allerleukste dagen ooit. Want wat is er nou leuker dan fietsen?
Afgelopen zaterdagochtend verzamelden we ons voor de fietsenwinkel van Nader aan doewaar sabáá om van daaruit de veertig kilometer naar Mount Nebo te gaan mountainbiken. Voor ons Hollanders natuurlijk niks, maar fietsen is in Jordanië een zeldzaamheid en voor sommigen ook een buitengewone inspanning. Fietsen is hier alleen voor buitenlanders (of Egyptenaren), waardoor we onderweg door verschillende kindjes nagekeken en nageroepen werden. “Hello! How are you? I am hungry, and you?” – prachtig om de verbaasde reacties te zien wanneer Jordaniërs uit onze groep in het Arabisch antwoord gaven.
Hoewel het natuurlijk een streven was om aan het einde van onze tijd hier niet meer zo op te vallen als buitenlanders, hebben we die hoop maar laten varen – opvallen blijven we. Nog steeds trekken de blauwe ogen van Laura en Aliza erg veel bekijks en stiekem vinden ze dat best een beetje leuk..
Na de fietstocht zaterdag langs de snelweg en door GROENE velden (over de King’s Highway, de oudste handelsroute van het Midden-Oosten van Syrië tot Egypte) bereikten we bíjna de top van Mount Nebo, de plek waar volgens het Oude Testament Mozes het Beloofde Land heeft mogen aanschouwen. Hier hebben we gezellig gedanst, gekookt, thee gedronken, gelachen en genoten. Op de terugreis met de bus zijn we halverwege in Madaba uitgestapt om daar op bezoek te gaan bij Jareer, waarna we een tour hebben gehad door het leuke stadje dat bekend is om zijn mozaïeken – onder andere door de Map Church, waar de oudste bekende kaart van het Midden-Oosten te vinden is, in mozaïek.
Op de terugweg naar Amman zaten we bij een Amerikaanse toerist in de bus, die voor een week Jordanië bezocht had. Opeens waren wij de kenners en konden we onze wetenschap over Jordanië en onze stoere Arabische woorden aan hem leren. Voor de rest van een bus natuurlijk bijzonder vermakelijk, want het hoogtepunt bereikte toen een Jordaanse medereiziger een halve kilometer brood uit een plastic zakje haalde en die aan de Amerikaanse man aanbood > check de video (de tweede)!
Inmiddels zijn hier in Jordanië onze dagen van afscheid helaas al weer aangebroken.. Gisteren zijn we voor de laatste keer in het meidenweeshuis geweest, maar we al voetballend en kaartend afscheid hebben genomen. Vanmiddag wordt het de laatste middag in het DCC, met een Hollandse middag en een Jordaanse Maklube-maaltijd als afsluiting. Vanavond laatste keer naar de Youth Group, zondag voor de laatste keer naar onze lieve baby’s in het weeshuis (misschien smokkelen we er wel een paar mee) en maandag ons laatste dagje in het Family Centre, waarna we bij één van de vrouwen nog Mansaf gaan eten.
Gelukkig staat ons morgen eerst nog een bbq te wachten!
Reacties
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!