Kom vlieg met me mee, over land, over zee
19 apr. 2011
🇯🇴
vanuit Jordanië
'Inpakken en wegwezen'...dat had ik gedacht! Dat ging dus mooi niet door! Afgelopen nacht stonden onze Dicke vriend en ik om 02:45 uur op om naar het vliegveld te rijden, die op een uur afstand ligt. Daar aangekomen bleek de vlucht gecanceled te zijn om de een of andere bijzondere reden... Natuurlijk was er op dat tijdstip niemand te bekennen op het vliegveld, laat staan bij de Informatiebalie. En degenen die we spraken hadden ook geen flauw benul waarom de vlucht was geannuleerd en hoe ik nu het beste kon reizen.
We zijn uiteindelijk maar weer terug naar huis gereden om ons bed op te zoeken. Al met al midden in de nacht twee uur op en neer gereden voor niks. Nou ja, niks...Een gezellig autoritje met Dick gehad, die in het kader van 'always-look-on-the-bride-side-of-life' een iets te blij muziekje opzette op de terugweg.
Ik had al snel afscheid genomen van een slaperige Aliza en een in diepe slaap verzonken Marlies en die lagen dan ook behoorlijk raar te kijken toen ik opeens weer binnen kwam zetten. Marlies kon haar geluk niet op (en vanochtend nog steeds niet, ze was zo blij dat we nogmaals afscheid konden nemen en samen even konden ontbijten wat overigens ook een hele fijne bijkomstigheid was). Ze stond al op het punt om me te smsen gisteravond, toen ik opeens binnen kwam lopen. Vreemde gewaarwording, best vervelend ook (voor Dick en Wendy die ik bij deze nogmaals hartelijk wil bedanken voor hun tomeloze geduld en gastvrijheid). Vanochtend hebben we even rondgebeld en het komt er op neer dat ik vannavond terug vlieg naar Caïro en daar de nacht door hoop te brengen in een hotel, waarna ik morgenochtend door vlieg naar Amsterdam.
Zodoende ben ik nu nog een dagje te gast in het huis van de Hoogstrate's. Als het aan Dick lag vloog ik eersteklas terug, sliep ik in het luxeste hotel vannacht en krijg ik een schadevergoeding waar je u tegen zegt. Bij deze dan echt mijn laatste blog. Zojuist heb ik Aliza en Marlies uitgezwaaid die met een rustige taxichauffeur in (de Dode of de Rode?) zee zijn gegaan, op weg naar het allermooiste ooit!
We zijn uiteindelijk maar weer terug naar huis gereden om ons bed op te zoeken. Al met al midden in de nacht twee uur op en neer gereden voor niks. Nou ja, niks...Een gezellig autoritje met Dick gehad, die in het kader van 'always-look-on-the-bride-side-of-life' een iets te blij muziekje opzette op de terugweg.
Ik had al snel afscheid genomen van een slaperige Aliza en een in diepe slaap verzonken Marlies en die lagen dan ook behoorlijk raar te kijken toen ik opeens weer binnen kwam zetten. Marlies kon haar geluk niet op (en vanochtend nog steeds niet, ze was zo blij dat we nogmaals afscheid konden nemen en samen even konden ontbijten wat overigens ook een hele fijne bijkomstigheid was). Ze stond al op het punt om me te smsen gisteravond, toen ik opeens binnen kwam lopen. Vreemde gewaarwording, best vervelend ook (voor Dick en Wendy die ik bij deze nogmaals hartelijk wil bedanken voor hun tomeloze geduld en gastvrijheid). Vanochtend hebben we even rondgebeld en het komt er op neer dat ik vannavond terug vlieg naar Caïro en daar de nacht door hoop te brengen in een hotel, waarna ik morgenochtend door vlieg naar Amsterdam.
Zodoende ben ik nu nog een dagje te gast in het huis van de Hoogstrate's. Als het aan Dick lag vloog ik eersteklas terug, sliep ik in het luxeste hotel vannacht en krijg ik een schadevergoeding waar je u tegen zegt. Bij deze dan echt mijn laatste blog. Zojuist heb ik Aliza en Marlies uitgezwaaid die met een rustige taxichauffeur in (de Dode of de Rode?) zee zijn gegaan, op weg naar het allermooiste ooit!
Reacties
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!